No dobrze, zobaczymy, jak sobie poradzisz.
Nigdy nie robi niczego po macoszemu.
Wszystko w porządku?
Byłem tylko o krok od nieumyślnego wyrzucenia cię z tego świata.
Nikichi, nie mamy czasu na to, żeby tu siedzieć i się załamywać.
Jeśli chcę tu zostać, muszę coś zrobić w sprawie tego potencjalnego tsukumogamiego.
Potrzebuję twojej pomocy.
Sasuke, twojej również.
Na razie zapomnijcie o moim stanie zdrowia.
Musimy skupić się na tym, jak zmierzyć się z tym nieudanym tsukumogamim.
Pomożecie mi w tym, prawda?
Shabake
Odcinek 11: Miejsce pobytu
W końcu zrozumiałem z czyjego rozkazu tu przybyliście.
Pani Ogin. To moja babcia kazała wam tu przyjść, zgadza się?
Tak.
To prawda.
Już od jakiegoś czasu miałem przeczucie, ze tak naprawdę nie służycie mi.
Ale teraz już wiem dlaczego.
To dużo wyjaśnia, ale mimo to nadal trudno mi zrozumieć niektóre elementy.
W tym to, że pierwszą miłością Nikichiego była pani Ogin?
Sasuke!
Naprawdę?
Tak.
Panienka Yoshino, o której ci ostatnio opowiadałem i pani Oyoshi...
były w rzeczywistości panią Ogin.
Ach tak.
Sasuke, nie możesz w końcu przestać?
W każdym razie „Suzugimi”, którego pani Ogin spotkała później, był panem Isaburo.
Rozumiem.
No dobrze, obiecałem panu Mikoshi no Nyudo, ze zajmę się tym potencjalnym tsukumogamim.
Więc lepiej szybko opracujmy jakiś plan.
W tym momencie pewnie szuka kadzidła Han-gon
w ciele samuraja, który zaatakował Eikichiego.
Nie mogę pozwolić, żeby ktoś jeszcze został zraniony z mojego powodu.
Dobrze.
Zdobyłam doradę, więc zrobiłam shioyaki.
Sama wyjęłam wszystkie ości.
Proszę, częstuj się.
Dziękuję, Okuma.
Powiedz mi, Okuma, czy gdy byłem mały i zaczęliśmy dopiero sprzedawać lekarstwa,
nie mówiłaś mi, że Nagasakiya posiada bóstwo opiekuńcze?
Powiedziałam coś takiego?
Myślę, że miałaś rację.
Jejku, skąd ci się to wzięło?
Takie po prostu miałem przeczucie.
ichitaro.
Przyniosę pani herbatę.
Rozumiem. Więc już o wszystkim wiesz?
Tak.
Poza tym mam do ciebie prośbę.
Dziękuję ci za pomoc.
Proszę bardzo.
Czy mógłbyś zawołać dla mnie Nikichiego i Sasuke?
Oczywiście. Za pozwoleniem.
Paniczu, co to?
Talizmany ochronne.
Poprosiłem pracowników, żeby mi je przynieśli.
Przydadzą się nam na coś?
Lepiej niech tak będzie.
Dałem za nie fortunę słynnym mnichom Kanchowi z Ueno i Jushinowi z Toeizan.
Fortunę? Ile dokładnie?
Koszt 50 talizmanów od Czcigodnego Kancha, które są zdolne zapieczętować ayakashi, wynosił 25 ryo.
I kolejne 25 za miecz ochronny, który według Czcigodnego Jushina może zranić ayakashi.
Kapłani w tych czasach są niebywale chciwi.
A poza tym, paniczu, skąd wziąłeś te wszystkie pieniądze?
Nawet ktoś taki jak ty nie trzyma takich kwot w sakiewce, prawda?
Nie mogłem zdobyć się na odwagę, żeby zapytać taty, więc dostałem je od mamy.
Powiedziałem jej, że potrzebuję 100 ryo, a ona dała mi złotego kobana.
Jestem zaskoczony, że dała ci aż taką kwotę.
Co powiedziałeś, kiedy spytała o powód?
Nie podałem jej powodu.
Ale myślę, że go znała.
Wydałeś te pieniądze na jakieś bibeloty, które mogą nawet nie zadziałać?
Ej, Byobu Nozoki.
O co chodzi, paniczu? Właśnie się zdrze...
Czyżby na ciebie zadziałał?
Ten talizman może zapieczętować ayakashi!
Chcesz mnie tu uwięzić?
Oczywiście, że nie.
Chcę tylko sprawdzić, czy działają. Taki mały test.
Jesteś taki okrutny. I to po tym całym oddaniu, które ci okazałem.
Przepraszam. Nie bądź na mnie zły. Nie sądziłem, że zadziałają aż tak dobrze.
Jak się nad tym zastanowić...
Nie widzę też nigdzie yanari.
Najlepiej będzie, jeśli nakleimy te talizmany od mostu Shohei aż po staw Shinobazu.
Potencjalny tsukumogami włóczył się niedaleko Toricho, zwabiony zapachem kadzidła Han-gon.
Również stamtąd pochodziła większość ofiar.
Na początku zabezpieczymy ten obszar talizmanami, żeby go odstraszyć.
Jeśli dojdzie do starcia, im mniej ludzi i domów w pobliżu, tym lepiej.
Kiedy już upewnimy się, że nie zbliży się do Nagasakiya,
udam się gdzieś daleko stąd.
Potencjalny tsukumogami powinien pójść za mną, zwabiony zapachem kadzidła.
Masz na myśli świątynię Toeizan w Ueno?
Tak. Gdzie tylko nie spojrzysz, zobaczysz domy kupieckie Edo i posiadłości samurajów.
Nie ma zbyt wielu miejsc, w których tsukumogami może bez przeszkód wpaść w szał.
Świątynia leży daleko od Toricho, ale jej teren zapewni nam mnóstwo miejsca.
Poza tym Czcigodni Kancho i Jushin mieszkają w Ueno.
Jeśli nie poradzę sobie z tym tsukumogamim, to oni go zapieczętują.
Mam nadzieję, że talizmany są warte tych 25 ryo.
Oby nasze pieniądze nie poszły na marne.
Przecież widzieliście, prawda? Działają świetnie.
A jeśli chodzi o zapach, który zwabi tsukumogamiego.
Musimy podrobić kadzidło Han-gon, ale nie mam pojęcia, jaki ma zapach.
Z zapachem nie powinno być problemu.
Wejdz.
Wybacz.
Podziwiam, że potraficie to wytrzymać.
My to zupełnie inna liga.
Więc? Co masz na myśli, że z zapachem kadzidła Han-gon „nie powinno być problemu”?
Cenne lekarstwo, które pani Otae kiedyś spaliła, wdychając jego dym,
było małym pakunkiem zawiniętym w bladoróżowy papier.
Pani Otae, pragnąc bezpiecznego porodu,
przekazała papier, w którym było zapakowane, wraz z innymi darami do świątyni Inari.
Ten papier może nadal intensywnie pachnieć kadzidłem.
Nawet jego słaba woń może go zwabić.
Jestem pewien, że to zadziała.
Paniczu, chodźmy to teraz sprawdzić.
Dobrze.
Czuję się jak włamywacz.
Wiem, że mam teraz powstrzymać mordercę,
ale nie pamiętam, żeby którykolwiek legendarny bohater robił coś podobnego.
A mamy jakiś inny wybór? Jesteśmy kupcami, nie samurajami.
Nie możemy zaniedbywać interesu ani naszych codziennych zadań.
Chcemy pokonać morderczego ayakashi w przerwie między sortowaniem ładunków i przygotowywaniem leków.
To wcale nie takie ekscytujące, mam rację?
Pani Otae składa ofiary kazdego dnia i to bez zadnego wyjątku.
Proszę o wybaczenie.
Czuję słodki zapach.
Już rozumiem. Więc właśnie tak pachnie kadzidło Han-gon.
Czy to nie dziwne?
Nie jest zakurzony, a w dodatku nie wyblakt.
Paniczu, wszystko w porządku?
Tak.
Czy kiedykolwiek tak pachniałem?
Nie mogę tego stwierdzić, bo ciągle przy tobie przebywam.
Ach tak?
No dobrze, posprzątajmy teraz kapliczkę w ramach wdzięczności za pożyczenie papieru
i połóżmy się spać.
Masz rację.
Babciu.
Proszę, czuwaj nade mną, żebym mógł dać sobie z tym wszystkim radę.
Nikichi, czy mógłbyś przynieść ze sklepu moździerz, młynek ręczny i wagę?
Paniczu, jest już bardzo późno. Proszę, połóż się już.
Jeśli nie zrobię wszystkiego, co w mojej mocy, nie będę w stanie pogodzić się z porażką.
Sen może jeszcze trochę poczekać.
No dobrze. Proszę, daj mi chwilkę.
Sasuke.
Tak?
Martwisz się czymś?
Może chcesz mi o tym powiedzieć?
Tu mnie masz. Widzę, że nie mogę nic przed tobą ukryć.
Nie, to było tylko przeczucie.
No cóż...
Teraz, gdy przyjdzie nam się razem mierzyć z potencjalnym tsukumogamim,
nie mogę przestać się martwić.
Nie wiem, czy naprawdę potrafię zapewnić ci bezpieczeństwo.
Już wcześniej sprawiłem mnóstwo kłopotów.
To było już dawno temu.
W tamtym czasie towarzyszyłem pewnej osobie...
i okazało się, że nie byłem w stanie jej ochronić.
Nic nie poradzę na to, że teraz sobie o tym przypomniałem.
Jeśli znowu zawiodę...
Sasuke, już sam fakt, że jesteś tuż obok, sprawia, że czuję się o wiele pewniej.
Masz rację.
Nie powinienem teraz rozpamiętywać dawnych niepowodzeń.
Pani Ogin była na tyle łaskawa, że pomogła mi odnaleźć moje miejsce na Ziemi.
Co by się nie stało...
No właśnie. Sasuke, jak w ogóle poznałeś moją babcię?
Spotkałem ją po raz pierwszy mniej więcej 500 lat temu.
Wcześniej nie miałem dachu nad głową ani też dokąd pójść.
Po prostu chodziłem z miejsca na miejsce.
Poznałem panią Ogin, kiedy pomagałem jej i rannemu Nikichiemu podczas podróży.
W ramach wdzięczności dała mi imię „Sasuke” i złożyliśmy sobie obietnicę.
Obietnicę?
Tak.
Pani Ogin obiecała, że pewnego dnia da mi to, czego całym sercem pragnę.
Czas mijał, ja straciłem towarzysza...
i wyruszyłem w długą podróż bez określonego celu.
Pani Ogin, prawda?
Widzę, że nadal używasz imienia Sasuke.
Złożyłam ci wcześniej obietnicę.
Minęło sporo czasu, ale w końcu nadszedł moment, w którym jej dotrzymam.
No więc, Sasuke, wiesz, co zamierzam ci dać?
Jestem pewny, że moje serce jest teraz wypełnione szczęściem.
Już myślałem, że zniknę, zanim ktokolwiek zdąży wypowiedzieć moje imię po raz kolejny.
Dziękuję, że przez tak długi czas pani o mnie nie zapomniała.
Mylisz się.
Nie o to chodzi?
Prawdę mówiąc, niedługo będę miała wnuka,
więc chciałabym, żeby u jego boku były ayakashi, żeby zapewnić mu ochronę.
Poprosiłam o to Nikichiego, którego kiedyś uratowałeś, ale jeden ayakashi nie wystarczy.
Właśnie dlatego, Sasuke...
Mogłabym cię poprosić, żebyś także podjął się tego zadania?
Ja i zajmowanie się dzieckiem?
Dlaczego właśnie to miałoby być moje największe pragnienie?
Sasuke, jeśli udasz się do Nagasakiyi, znajdziesz tam wiele rzeczy.
Na przykład twoje miejsce na Ziemi.
Jestem pewna, że mój wnuk cię polubi.
Myślę, że dzięki temu zyskasz kogoś, o kogo będziesz mógł się troszczyć.
Ale przecież...
Życie w zatłoczonej Nagasakiyi, po twojej długoletniej tułaczce, będzie miało swoje niedogodności.
Ale nie sądzę, żeby zwyczajne życie, nawet ze swoimi wadami, mogło być aż takie złe.
Nie było mi tak łatwo osiągnąć „normalność”.
Więc pomyślałam, że takie życie mogłoby spodobać się też tobie.
Oczywiście.
Z wielką chęcią pomogę.
Po pięciu wiekach pani Ogin pomogła mi odnaleźć moje miejsce na Ziemi.
Ach tak?
Paniczu, przyniosłem je.
Już wszystko rozumiem.
Koniec końców, żaden z was nie może sprzeciwić się mojej babci.
Jeśli o to chodzi...
No cóż, można tak powiedzieć.
To prawda, zarówno Nikichi, jak i ja przybyliśmy tu początkowo z rozkazu pani Ogin.
Ale teraz, kiedy znalazłem tu swoje miejsce, uważam, że to mój obowiązek chronić cię z własnej woli.
To tyczy się również mnie.
Dobrze o tym wiem.
Wiem o tym, więc czy moglibyście podnieść głowy?
Już panu to mówiłem, Matsunosuke tu nie ma.
Wyszedł?
Tak.
Poprosił o trochę wolnego, wyszedł i jeszcze nie wrócił.
Co mogło zatrzymać tego niewdzięcznika?
Czy to prawda?
Po co miałbym kłamać?
Co pan wyprawia?
Paniczu.
Co takiego przygotowujesz kosztem snu?
Lekarstwo.
Wiesz co? Pomyślałem, że zapakuję je w różowy papier, żeby wyglądało jak kadzidło Han-gon.
W ten sposób będzie wyglądało bardziej realistycznie i łatwiej będzie nam zwabić tsukumogamiego.
Nie myślisz chyba o włożeniu do środka trucizny, prawda? I pokonaniu go w ten sposób?
Myślisz, że to nie zadziała?
Nie będę udawał, że na ayakashi nie działają żadne trucizny. Po prostu u każdego z nas daje inny efekt.
To praktycznie niemożliwe, żeby otruć ayakashi, którego się nie zna.
Tak czy inaczej, lepiej sprawić, że sztuczne kadzidło będzie wyglądało jak prawdziwe.
To powinno załatwić sprawę.
Wciąż nad tym pracujesz?
Jest już naprawdę późno. Proszę, musisz odpocząć.
Jeśli tak dalej pójdzie, padniesz jeszcze zanim wyruszymy do Ueno.
To nie byłoby zbyt przyjemne.
Pogromcy oni nie kończą w łóżku z powodu zwyczajnego zmęczenia.
Bez względu na twoje czyny, najważniejsze jest zwycięstwo.
To prawdziwy pojedynek.
Zdecydowanie jesteś kupcem.
No dobrze.
Dobranoc.
To już trzeci dzień od kiedy przyklejamy wszędzie talizmany.
Już feraz pewnie zabezpieczyliśmy niemal całe Toricho.
Jeśli wkrótce nie skończymy, naprawdę skończę przykuty do łóżka.
Sasuke? Nikichi?
Paniczu.
Już się obudziłeś?
Co się stało?
Pożar?
Dzwon zadzwonił tylko raz, więc pewnie wybuchł daleko stąd.
Wiesz, gdzie dokładnie?
Do końca nie wiadomo, ale na pewno na północ stąd.
Na północ?
Tak czy siak, w ten sposób się przeziębisz. Ubierz coś cieplejszego.
Pożar wybuchł daleko na północ stąd, w pobliżu posiadłości Kashu.
Wiatr wieje ze wschodu, więc na razie nie powinien przedostać się przez kanał w naszym kierunku.
Posiadłość Kashu.
Coś się stało?
Matsunosuke odbywa naukę w sklepie w tamtej okolicy.
Tłumaczenie Korektra Funsub [A] Archiwizacja [A] Synchro
Aiko Faceless TokyoSubs Prefex Archival Project Prefex